വിലങ്ങ്

 ഒരുവരിപോലുമെഴുതുവാനാകാതെ 

എന്റെവിരലുകളെ ആരു  വിലങ്ങിലിട്ടു ?

പറയുവാനേറെയുണ്ടെങ്കിലും എന്തിനെന്‍ 

നാവിനെയാരു വിലങ്ങിലിട്ടു ?

ചിന്തിക്കുവാനേറെയുണ്ടെങ്കില്‍ പോലും 

എന്‍ ചിന്തകളെയാരു വിലങ്ങിലിട്ടു ?

അറിയുന്നു ഞാന്‍   അത് ഞാന്‍ തന്നെ 

അടങ്ങാത്ത ആശയാല്‍ ഓരോ നിമിഷവും 

ഇ വലക്കുള്ളില്‍ എന്തിനോവേണ്ടി തിരഞ്ഞിരിപ്പൂ 

ഒരുനിമിഷം പോലും കാത്തിരിക്കുവാന്‍ 

ക്ഷമയില്ലാതെ എന്തിനോ തിരയുന്നു ഞാന്‍ 

പുലരി മുതല്‍ അന്തിയാവോളം ഞാന്‍ ഈ-വലതന്‍ 

ഉള്ളില്‍ തിരഞ്ഞിരിപ്പൂ 

മോചനം വേണമെനിക്ക് എന്‍ ഭാവനതന്‍ ലോകം 

തുറന്നിടുവാന്‍ 

ഈ വിലങ്ങുകള്‍ പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞാ

ഭാവനാ സാഗരത്തില്‍ മുത്തും പവിഴവും സ്വര്‍ണ മത്സ്യങ്ങളും 

തേടി ഞാന്‍ മുങ്ങിടട്ടെ .

18-02-2022

ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രി

ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രി 

പിന്നെയും വന്നു നീ എന്നെ ഉറക്കാത്ത രാത്രി നീ
എന്റെ പിണക്കമില്ലാത്ത കൂട്ടുകാരി നീ
നിറമുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍ പിന്നെയും പിന്നെയും
മനസ്സില്‍ തികട്ടിവരുന്ന രാത്രി
നാളെയുടെ പകലില്‍ എന്തുചെയ്യുമെന്നാധി
കൊള്ളുന്ന രാത്രി ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രി
പ്രകൃതിതന്‍ സംഹാര താണ്ടവം കണ്ടിട്ട്
പിന്നെയും ഉറങ്ങാത്ത രാത്രി
പ്രിയതമയുടെ രതിമോഹം തീര്‍ക്കാതെ
വിരഹം തേങ്ങുന്ന രാത്രി , ഉറങ്ങാത്ത രാത്രി
പിന്നെയും പിന്നെയും എത്തിനോക്കുന്നു
എന്നെ വീണ്ടും ഉറങ്ങാത്ത രാത്രികള്‍

11-06-2020

വീണുടഞ്ഞ കണ്ണുനീർത്തുള്ളിയിൽ
വന്നു വീണു മഴത്തുള്ളികൾ
വാനിൻ ദുഃഖത്തിൽ
എന്റെ ദുഃഖം  എങ്ങോ ഒലിച്ചുപോയ്

കാത്തിരിപ്പ്

കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാൻ, എന്നെ

നാട്ടിലേക്കു നയിക്കുവാനായ്

ആയിരം ചക്രങ്ങളാൽ നീയെത്തി

ചേരും നിമിഷത്തിനായ്

ഞാനുറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോഴും

കാലിടറിവീഴാതെ നേർവഴിക്കു നടത്തുവാൻ

പച്ചയും, ചുവപ്പും പിന്നെ മഞ്ഞയും

മിന്നിമിന്നിങ്ങുന്ന കൈചൂട്ടുകളും.

ഓരോ താവളം പിന്നിടുമ്പോൾ

ഓരോ മണിനാദവും

കിതച്ചു കിതച്ചു നീ പാഞ്ഞിടുമ്പോൾ

എന്റെ ഹ്രിദയവും അതുപോൽ തുടിക്കും

ഏതു നിമിഷത്തിൽ നീ വന്നു

ചേരും എന്ന കിളിനാദം കേൾക്കാനായ്

കൊതിച്ചിരിപ്പൂ ഞാൻ

നിന്നെയെന്തു പേർചൊല്ലി

വിളിക്കണം ഞാൻ? മെയിലെന്നോ,

എക്സ്പ്രെസ്സെന്നോ, അതോ

വെറും ലോക്കലെന്നോ?

ആരാകിലും നീയെനിക്കെന്നും

പ്രിയങ്കരി, പ്രിയബന്ധു…

എൻപ്രിയസാരഥി.

16-11-2014

ചെന്നെ എഗ്മോർ.

അന്നു ഞാൻ നിന്റെ പുസ്തകത്താളിൽ ഒരു
പൊൻ മയിൽ‌പ്പീലിയായൊളിച്ചു
ഇരുളും വെളിച്ചവും കാണാതെ ഒരു
പാടു നാളു ഞാൻ കിടന്നു.

മഴ മഴ മഴ

മഴ കാണാനെന്തു രസം, അറബിക്കടലിൽ നിന്നും കോട്ടക്കുന്നിനെ തഴുകി വന്ന കാറ്റ് ജാലകത്തിലൂടെ ചൂളം വിലിച്ചുകൊണ്ട്, ഓഫീസിനകത്തേക്ക് മഴത്തുള്ളികളെയും കൊണ്ടുവന്നു.

ഇപ്പോൾ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയാൽ മേഘം മാത്രം.
തിരുവാതിര ഞാറ്റുവേലയിൽ തകർത്തു പെയ്യുകയാണു മഴ

എന്റെ കൂട്ടുകാരിയ്ക്ക്

കാത്തിരുന്നു ഞാന്‍ അന്നു നിന്നെ,
കാത്തിരിപ്പല്ലാത്തതൊന്നും ബാക്കിയായില്ല.
ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ നഷ്ടങ്ങളെത്ര
എണ്ണിയില്ല ഞാന്‍, കാരണം ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചത്
ലാഭം മോഹിച്ചല്ലല്ലോ?
മണലിലൂടെ ഞാന്‍ കാലൂന്നിക്കൊണ്ട് നടക്കുമ്പോള്‍
ആഗ്രഹിച്ചു എന്റെ കാല്പാടുകള്‍ തേടി നീയെന്നരികിലെത്തുമെന്ന്
പക്ഷേ, എന്റെ പഴയ ചെരിപ്പു ഞാന്‍ മാറ്റിയിരുന്നു.
എങ്കിലും നീയെന്റെ മനസ്സില്‍ കണിക്കൊന്നപോലെ പൂത്തുനില്‍ക്കുന്നു.

New Year Wishes on Coming 2011

My Dear Readers,

Another year also saying good bye to us. A very good year coming with a lot of wishes & good hopes
I wish you all a great successfull and very happy New Year

NEW WISHES

Dear All,
let's share our feelings, thaughts, knowledge and what ever you know to help to improve the life in this world. Join with me and reply me by comments. Inviting your esteemed comments to improve my writings on this blog.
Thanking you
With best wishes

Vinu 

Accountant post Vacancy

Wanted Accountant in a reputed company at Kinfra Kakkancheri

Qualification Bcom, Mcom
experiance is better

intersted candidates can call 9847778427

Malayalam Font

Hai Everybody, I am Vinesh, From the a Village of God's own country, I like to post my writings in malayalam. I am using Unicode font Meera for typing in malayalam. Everybody can help me to improve my skills, My E-mail id is vineshkothayil@gmail.com

Please send your valuable comments and instructions to vineshkothayil@yahoo.com also

Thanking you all

Vinesh

കീര്‍ത്തിചക്രം

കീര്‍ത്തിചക്രം
ഇനിയെന്റെ പാട്ടിന്റെയീണം മാഞ്ഞു
ഇനിയെന്റെ കണ്ണിലോ നോവിന്‍ നീരുമാത്രം
ഹൃദയം പിടയ്‌കുന്നു മുറിവേറ്റ കിളിപോലെ
ചുടുമിഴിനീരായ്‌ മനമുരുകിടുന്നു
അകലെയൊരു രാപ്പാടി കരയുമ്പോളെന്‍മനം
അറിയാതെ തേങ്ങിക്കരഞ്ഞിടുന്നു.
അകലെന്‍ നാഥനുറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോള്‍
ചുടുമിഴിനീരൊഴുക്കി ഞാന്‍ തേങ്ങിടുന്നു
കൊതിതീരെക്കാണാതെയൊരുവാക്കു മിണ്ടാതെ,
നിറകണ്ണുമായിപ്പുറപ്പെട്ടു നീ,
അകലെ, മഞ്ഞുമലകളില്‍, കാക്കുവാന്‍-
ഭാരതാംബതന്‍ മണ്ണിനെ നീ.
നിറതോക്കുമായിപുറപ്പെടുമ്പോള്‍ നിന്റെ-
പിറകിലായിരം കണ്ണുകള്‍..... കൂട്ടിനായ്‌
കാത്തില്ലയോ നിന്നെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍?
അകലെ നീ വെടിക്കോപ്പുകള്‍ക്കുള്ളില്‍
അടരാടി നിന്‍ ജന്മം സാര്‍ത്ഥകമാക്കിയപ്പോള്‍
ഇവിടെയീയാശുപത്രിക്കിടക്കയില്‍
ഉണര്‍വ്വേകി ഞാന്‍ നിന്റെ പൈതലിനെ
ഒരു നോക്കു കാണുവാന്‍,
പിതൃ വാത്സല്ല്യമേകുവാന്‍
ഒരു കീര്‍ത്തിചക്രം മാത്രം ബാക്കിയായി
ഇനിയെന്റെ നാഥന്റെ ശാന്തിയ്‌ക്കായി
ഒരു കൊച്ചുകയ്യിന്‍ സല്യൂട്ടുകൂടി.

ഇനിയെന്റെ കണ്ണിലെ നോവു മാഞ്ഞു
ഇനിയെന്റെ പാട്ടിലെയീണം വീണ്ടും
ജനകോടികള്‍ ഏറ്റു പാടിടുന്ന
വന്ദേ..........മാതരം ഒന്നു മാത്രം
വന്ദേ..........മാതരം ഒന്നു മാത്രം

04.12.2007 കീര്‍ത്തിചക്രം
ഇനിയെന്റെ പാട്ടിന്റെയീണം മാഞ്ഞു
ഇനിയെന്റെ കണ്ണിലോ നോവിന്‍ നീരുമാത്രം
ഹൃദയം പിടയ്‌കുന്നു മുറിവേറ്റ കിളിപോലെ
ചുടുമിഴിനീരായ്‌ മനമുരുകിടുന്നു
അകലെയൊരു രാപ്പാടി കരയുമ്പോളെന്‍മനം
അറിയാതെ തേങ്ങിക്കരഞ്ഞിടുന്നു.
അകലെന്‍ നാഥനുറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോള്‍
ചുടുമിഴിനീരൊഴുക്കി ഞാന്‍ തേങ്ങിടുന്നു
കൊതിതീരെക്കാണാതെയൊരുവാക്കു മിണ്ടാതെ,
നിറകണ്ണുമായിപ്പുറപ്പെട്ടു നീ,
അകലെ, മഞ്ഞുമലകളില്‍, കാക്കുവാന്‍-
ഭാരതാംബതന്‍ മണ്ണിനെ നീ.
നിറതോക്കുമായിപുറപ്പെടുമ്പോള്‍ നിന്റെ-
പിറകിലായിരം കണ്ണുകള്‍..... കൂട്ടിനായ്‌
കാത്തില്ലയോ നിന്നെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍?
അകലെ നീ വെടിക്കോപ്പുകള്‍ക്കുള്ളില്‍
അടരാടി നിന്‍ ജന്മം സാര്‍ത്ഥകമാക്കിയപ്പോള്‍
ഇവിടെയീയാശുപത്രിക്കിടക്കയില്‍
ഉണര്‍വ്വേകി ഞാന്‍ നിന്റെ പൈതലിനെ
ഒരു നോക്കു കാണുവാന്‍,
പിതൃ വാത്സല്ല്യമേകുവാന്‍
ഒരു കീര്‍ത്തിചക്രം മാത്രം ബാക്കിയായി
ഇനിയെന്റെ നാഥന്റെ ശാന്തിയ്‌ക്കായി
ഒരു കൊച്ചുകയ്യിന്‍ സല്യൂട്ടുകൂടി.

ഇനിയെന്റെ കണ്ണിലെ നോവു മാഞ്ഞു
ഇനിയെന്റെ പാട്ടിലെയീണം വീണ്ടും
ജനകോടികള്‍ ഏറ്റു പാടിടുന്ന
വന്ദേ..........മാതരം ഒന്നു മാത്രം
വന്ദേ..........മാതരം ഒന്നു മാത്രം

04.12.2007

To my dearest Red rose --- my lover

എന്റെ ചെമ്പനീര്‍പൂവിന്‌

വസന്തകാലത്തിന്‍ കാല്‌പനികതയില്‍
കണ്ടു ഞാനൊരു ചെമ്പനീര്‍ പൂവിനെ,
ചന്തമല്ലതിന്‍ ഗന്ധമാണെന്നിലെ
എന്നെയുണര്‍ത്തിയതന്നൊരുനാള്‍
ഇറുത്തെടുക്കുവാന്‍ കൊതിച്ചു പോയന്നു ഞാന്‍
മനസ്സിന്റെ പൂന്തോപ്പില്‍ കൊണ്ടു വയ്‌കാന്‍.
പൂവിനെ പൂജിക്കാന്‍ പൂന്തോപ്പൊരുക്കുവാന്‍ ഞാന്‍
പോയുള്ളൊരു നേരമാരോ,
ഇറുത്തെടുത്തുവോ ആ ചെമ്പനീര്‍ പൂവിനെ
അകലെയെങ്ങോ കൊണ്ടു പോയോ
പൂവിനെ തേടിയലഞ്ഞു നടന്നു ഞാന്‍
ചെമ്പനീര്‍ പൂവിനെ കണ്ടതില്ല.

a a a a a

വസന്തകാലത്തിന്‍ കാല്‌പനികത വീണ്ടും
മൃദുസുഗന്ധം നീട്ടി കടന്നു വന്നു
പൂന്തോപ്പിലായിരം പൂക്കളെന്നോട്‌
സൗമ്യമായ്‌ പുഞ്ചിരിച്ചു.
വണ്ടു കണക്കെ ഞാനോടിയെത്തി ഓരോ പൂവിലും
ചെമ്പനീര്‍ പൂവിന്റെ ഗന്ധം തേടി.
പൂവുകളായിരം നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കിലും
ചെമ്പനീര്‍ പൂവിന്റെ ഗന്ധമില്ല.

അകലത്തെ കൂട്ടുകാരി

അറിയില്ലെനിക്കിന്നുമെന്നൊര്‍മ്മകള്‍
അകലെയെങ്ങൊ പോയൊളിച്ചോ....വെറും
മണ്ണില്‍ വീണു പൊലിഞ്ഞു പോയോ?
കനവിന്റെ തോണി തുഴഞ്ഞെത്തുമ്പോള്‍
നീയെന്നും അകലേക്ക് മാഞ്ഞു പോകുന്നുവോ?
പൊന്നിന്‍ ചിരിതൂകി ചാടിക്കളിക്കുന്ന ബാല്യകാ‍ലം
എന്നുമകലെയായിരുന്നല്ലോ
ബാല്യകൌമാരങ്ങള്‍ പിന്നിടുമ്പോള്‍
കൂട്ടുകാര്‍ അകലത്തു പോയൊളിച്ചു
അധ്യയനത്തിന്റെ വേദനകളെന്നും
ചൂരലിന്‍ നീളത്തിനകലെ
പൊട്ടക്കണക്കുകള്‍ കുത്തിക്കുറിക്കുമ്പോള്‍
പൊട്ടിടുന്നു പുറത്തെന്തോ,
വേദനിച്ചന്നു ഞാന്‍ കണ്ണീരു വാര്‍ക്കുമ്പോള്‍
സാന്ത്വനമെന്നും അകലെയായിരുന്നു
ചോരത്തുടിപ്പിന്റെ ആ കൌമാര വേദിയില്‍
ആടിത്തുടങ്ങി ഞാനപ്പോള്‍
കാണികളെന്നും അകലെയായിരുന്നില്ലേ
എന്റെ വേഷഭൂഷാദികള്‍ കാണാന്‍

എന്തിനു വേണ്ടിയോ അന്നൊരു നാളിലാ
പെണ്‍കൊടിയെന്നോടടുത്തു
എന്‍ ചിരി കാണുവാന്‍ എന്‍ വാക്കു കേള്‍ക്കുവാന്‍
ആദ്യമായ് വന്നൊരാ കൂട്ടുകാരി
പ്രണയത്തിന്‍ തെളി നിലാവുപോല്‍
തെളി നീരുപോല്‍ അവളുടെ സ്നേഹം
എന്റെ ജന്മത്തിന്‍ പങ്കാളിയായ് തീര്‍ന്നു
എന്റെ ജീവിതം സാര്‍ത്ഥകമായ്
എന്നു ഞാനന്നു നിനച്ചുപോയി
അകലത്തു പോയൊരു കൂട്ടുകാരെയൊക്കെ
അവളിലൂടന്നു ഞാന്‍ സ്വന്തമാക്കി
നഷ്ടമായ് മാറിയ ബാല്യകൌമാരങ്ങള്‍
യവ്വനത്തില്‍ തിരിച്ചു നേടി
കഥ പറയാനെനിക്കമ്മയായവള്‍
തഴുകിയുറക്കുവാന്‍ താരാട്ടുവാന്‍
നേര്‍വഴി കാണിക്കും തോഴിയായവള്‍
കൂട്ടുകാരിയെനിക്കെല്ലാമായി
ഒരു നാളില്‍ ഞങ്ങളാ ഇരുചക്രമേറി
അകലെയെങ്ങോ പോയ്‌വരവേ
പോത്തിന്‍പുറത്തേറിയെത്തുന്ന
കാലനന്നു ലോറി ഡ്രൈവറായി
കൊണ്ടുപോയന്നവന്‍ എന്‍പ്രിയ തോഴിയെ
ചുടുരക്തമെന്റെ മാറില്‍ വീണു
അറിയുന്നു ഞാന്‍ സഖീ നീയെനിക്കായ്
അകലെയെങ്ങോ കാത്തിരിപ്പൂ
ഒരു കൊച്ചു താരമായെന്‍ മനസ്സിന്‍
ചക്രവാളത്തില്‍ തിളങ്ങി നില്‍പ്പൂ

2008.ജനുവരി.02

വിട

പെരുമഴക്കാലത്തിലെന്നോ ഒരുനാള്‍
ഒരുമിച്ചുരു ദ്വീപില്‍ വന്നണഞ്ഞു
കരയുടെ തലോടലും കടലിന്റെ താരാട്ടും
ആസ്വദിച്ചു നാം വളര്‍ന്നു
വസന്തത്തില്‍ പുഷ്പങ്ങള്‍
നമ്മെളെയെല്ലാം ആനന്ദനിര്‍വ്രതിയാറാടിച്ചു
ഹേമന്തവും ശിശിരവും എല്ലാം നമ്മള്‍ക്കെന്നും
കുളിരുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍ തന്നയച്ചു
ഒടുവില്‍ ഈ പിരിയുന്ന നേരത്ത്
കണ്ണീരിന്റെ പൊടിമാത്രം ബാക്കിവച്ചു
പങ്കിടാന്‍ അതുമാത്രം
ബാക്കി..

സന്ധ്യ

വിരഹാര്‍ദ്രമാം സന്ധ്യേ നീയെന്തേ
മഞ്ഞിന്റെ കുപ്പായമണിഞ്ഞു?
കണ്ണുനീരിന്റെ വര്‍ണ്ണമാകയാലോ
നിന്റെ കണ്ണുനീര്‍ ആരും കാണരുതെന്നോ?
ശാന്താമാം നിന്‍ കവിളിണയില്‍
കാതരയായ് കുങ്കുമം പൂശുന്ന സൂര്യനെ
ഒരുപാടു നാളായ് നീ പ്രണയിച്ചിരുന്നോ?
മനസ്സിന്റെ മണ്‍ചെരാതിലൊരു തിരിതെളിക്കുവാന്‍
താരകളിന്നും വന്നില്ലയോ?
എന്തിന്നു നീ വെറുതെ തേങ്ങുന്നതിനിയും
ശുഭരാത്രി നേര്‍ന്നുകൊണ്ടാസൂര്യനിന്നും
മറഞ്ഞില്ലയോ.
24.01.2007

പ്രണയം

പ്രണയമായിരുന്നോ നിന്നോടെനിക്ക്
അതോ നിര്‍മ്മലമാം സ്നേഹമോ
അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമോ
അറിയില്ലെനിക്കൊന്നും
അറിയുമോ നാളെയതിനുത്തരം
കണ്ടെത്തുമോ
ഞാനതിനുത്തരം

0000

പുഞ്ചിക്കുക നീ ദുഖക്കടലില്‍
നീന്തി നടക്കയാണെങ്കിലും.

28.01.2007

മൌനം

ഗഗനത്തിനിന്ത്രനീലം കളഞ്ഞുപോയോ
എന്റെ കുറുകുന്ന പ്രാവിന്റെ ചിറകൊടിഞ്ഞോ?
മനസ്സിലെ മഴവില്ലു മാഞ്ഞുപോയോ,
നിന്റെ കവിതതന്നീണം നിലച്ചുപോയോ?
വജ്രശോഭയോലും നിന്‍പുഞ്ചിരിയെന്തേ
മാഞ്ഞുപോയി നിമിനേരം?
മനസ്സില്‍ പീലിവിടര്‍ത്തിയാടും
മാമയിലെന്തേ ചുവടുമറന്നു?
പ്രണയ സംഗീതം പരത്തും
കോകിലമേ നിന്റെ
കണ്ഠത്തിനിന്നെന്തേ മൌനം
പറയൂ ഇന്നെന്തേ മൌനം?
01.02.2007

മന്ത്രിയെ വില്പനയ്ക്ക്

തെരുവിലൂടൊരുവന്‍ വിളിയ്ക്കുന്നു
ഏതെടുത്താലും പത്തുരൂപ
മൊബിലില്‍ലൂടെ മറ്റൊരുവന്‍ വിളിക്കുന്നു
ഏതെടുത്താലും പത്തുകോടി
വില്‍ക്കുകയാണവന്‍ മണ്ണും
പുഴകളും, മാമരങ്ങളും.
പ്രക്രുതിയെ വിറ്റു കാശാക്കി കീശനിറയ്ക്കും
കഴുകനേപ്പോലോരു മന്ത്രി.
വില്‍പ്പനയ്ക്കിന്നവന്‍ നിരത്തി വച്ചിരിക്കുന്നു
മണലും, കടലും, ജലവും
ഇന്നു ഞാന്‍ നാളെ നീ
എല്ലാര്‍ക്കും അവസരം കീശനിറ്യ്ക്കുവാന്‍.
കീശ നിറ്യ്ക്കുവാനവര്‍ മത്സരിച്ചീടുന്നു.
കോപ്രായങ്ങള്‍ കാട്ടി രസിക്കുന്നു
ഇന്നു കടലും ഭൂമിയും വിറ്റുതീര്‍ന്നാല്‍,
നാളെ ആകാശവും വിറ്റുകാശാക്കും.
ഇങ്ങനെ കീശവീര്‍പ്പിക്കും മന്ത്രിയെ
വിറ്റാലോ നാം
പത്തു പൈസയ്ക്ക്?
21.10.2003

ക്ഷണം

ഒരു രാഗമെന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്
അറിയാതെ മൂളുന്നു ഞാന്‍ നിന്റെ-
യോര്‍മ്മകളെന്റെ ചിന്തകളെ
തൊട്ടുണര്‍ത്തീടുമ്പോള്‍.
പാമരനാണെങ്കിലും പാട്ടുകാരനിവന്‍
പാദസരത്തിന്റെ താളത്തിനൊപ്പം
പാടുന്നു അനുരാഗ ഗാനം
പ്രണയത്തിന്റെ തോണിതുഴഞ്ഞെത്തി
ഞാന്‍, ജീവിതപ്പൊയ്ക കടക്കുവാന്‍ സഖീ
ഒരുകൈ പിടിച്ചേറിപ്പോരാം നിനക്കീ
പ്രണയ സഞ്ചാരം തുടങ്ങീടുവാന്‍
ഭയമെന്തിനാണു നിനക്കെന്നോടൊപ്പം
തുഴഞ്ഞുപോകുവാന്‍ പേടിയെന്തേ?
അടുക്കില്ലൊരിക്കലും കൊടുങ്കാറ്റുപോലെ
ബന്ധുക്കള്‍ തന്നുടെ ശാപവര്‍ഷം
മംഗളം നേരുമവര്‍ നമ്മള്‍ചെന്നാ
മംഗല്യ ദ്വീപില്‍ചെന്നണയും നേരം
ഒരുവേള മടിച്ചു നിന്‍പ്പതെന്തേ സഖീ
നിനക്കായ് കരം നീട്ടി ഞാന്‍ നില്‍പ്പൂ

23.10.2007